Bigos – przepis na tradycyjne danie wigilijne

Bigos jest jedną z ulubionych potraw wigilijnych podawanych do stołu w wielu polskich domach. Mimo długiego procesu jego wykonania, wiele z nas tęskni za jego smakiem i nie wyobraża sobie Świąt Bożego Narodzenia bez niego. Przez lata bigos doczekał się wielu ciekawych odmian, a wiedza na temat ich przyrządzania okazuje się najważniejsza spośród wszystkich przepisów.

Historia bigosu wigilijnego

Pierwsze wzmianki o tej potrawie pochodzą jeszcze z XVII wieku, jednak tamtejszy bigos nie przypominał zanadto tego, który gotujemy obecnie. Istniejące zapiski mówią nawet o bigosie bez kapusty! Na początku jego historii, głównym składnikiem wykorzystywanym do tworzenia bigosu było siekane mięso z ryb oraz raków. Do całości aplikowano różne dodatki smakowe takie jak pietruszkę, cebule, ocet, a nawet kwaśne owoce. Bigos niejednokrotnie doprawiany był cytryną, limonką oraz agrestem. W najstarszych źródłach świadczących o istnieniu tejże potrawy znaleźć można bigos w odmianie słodkiej, do której dodawano rodzynki i cukier.

W dzisiejszym świecie mało kto byłby w stanie zjeść XVII-wieczny bigos, który słabo przypomina danie, jakie znamy dziś. Odmian pierwotnego bigosu było bardzo wiele, a jedna z nich przerodziła się w potrawę, jaką znamy dzisiaj. Wersja ta była znana jako bigos hultajski i była ubogą wersją prawdziwego bigosu. Uważano, że danie to powinno posiadać jak największe ilości mięsa i egzotycznych składników, a nie pospolitej i ogólnodostępnej kapusty.

Rodzaje bigosu wigilijnego

Do czasów obecnych zachowało się kilka najpopularniejszych odmian bigosu stosowanych jako potrawy wigilijne. Warto wspomnieć o legendarnej odmianie, która nosiła nazwę „bigos z wiwatem” i była bardzo popularna wśród naszych przodków. Charakteryzował ją sposób przygotowywania. Naczynie z bigosem zakrywano ciastem, by następnie rozpocząć gotowanie. Po jakimś czasie pod wpływem temperatury i ciśnienia, pokrywka naczynia wylatywała w powietrze. Było to oznaką, że potrawa jest gotowa do spożycia. Do dnia dzisiejszego zachowały się następujące odmiany bigosu:

• Bigos litewski – klasyczny bigos na bazie kapusty doprawiony kwaśnym jabłkiem.
• Bigos hultajski – potrawa z drobno pokrojonym mięsem oraz z dodatkiem słoniny.
• Bigos myśliwski – charakteryzują go wyraźne kawałki dzikiego mięsa. Najczęściej wykorzystuje się mięso zająca lub sarny. Doprawiany jest jagodami jałowca.
• Bigos węgierski – jest to najciekawsza odmiana bigosu dla osób lubiących intensywny smak. Doprawiana jest ostrą papryką oraz śmietaną.

Jak wykonać tradycyjny bigos wigilijny?

Obecnie bigos wykonywany jest na bazie kapusty oraz różnego rodzaju mięsa. Do potrawy wigilijnej w trakcie gotowania najczęściej dodaje się suszone grzyby, śliwki, cebulę i różnego rodzaju przyprawy. W niektórych domach bigos nasącza się winem czerwonym, co dodatkowo podsyca jego smak i aromat. Warto wspomnieć, że bigos nie jest potrawą kaloryczną i z powodzeniem mogą ją spożywać osoby na diecie. Aby bigos uzyskał swój docelowy charakter, należy gotować go kilka dni. Aby otrzymać klasyczny bigos postny, który najczęściej jest podawany w polskich domach na wigilię, można zastosować podobne proporcje składników bez dodawania mięsa. Jak wygląda przepis na tradycyjny polski bigos wigilijny?

• Cebula 1 szt.
• 2 kg kiszonej kapusty
• Ząbki czosnku 4 szt.
• Liście laurowe 4 szt.
• 80 ml oliwy
• Kilka ziaren ziela angielskiego, jałowca oraz pieprzu
• 150 g suszonych śliwek
• 70 g rodzynek
• 70 g suszonych grzybów
• Szklanka miodu pitnego lub wina czerwonego
• Szczypta soli, cukru oraz pieprzu

Aby przygotować bigos wigilijny, należy posiekać kapustę i zebrać jej sok. Następnie lekko podgrzać cebulę. W garnku umieścić kapustę i zalać jedną szklanką wody i podgrzać. Kolejnym krokiem jest dodanie do całości pozostałych składników i duszenie na najmniejszym ogniu przez około godzinę. Kolejnego dnia po podgrzaniu możemy dodać do potrawy miód pitny lub wino oraz śliwki i rodzynki i ponownie gotować około 1 godzinę. Całość należy pozostawić na noc i trzeciego dnia znowu gotować przez około godzinę. Można wtedy doprawić potrawę.

Materiał Partnera