“Wszystkie smaki Skandynawii” – recenzja

11 kwietnia 2017

Skandynawia kojarzy się raczej z efektywnością i purytanizmem, niż z rozkoszami podniebienia, ale jeśli widzieliście film Uczta Babette to wiecie, że ascetyzm i ucztowanie są bliżej niż się może wydawać.

Skandynawowie mają też dostęp do ekologicznych składników ze swoich fiordów i lasów, dbają o rodzinę i wiedzą, że minimalizm też może być pyszny. To dlatego kuchnia skandynawska była przez jakiś czas taka modna. Najlepsze jest to, że te smaki i składniki Północy są łatwo dostępne w Polsce, więc jeśli będziemy mieć dobrą książkę kucharską, to będziemy mogli gotować tak w domu. Książka Clausa Meyera dokumentuje bowiem rok domowego gotowania, więc każde z tych dań będzie można odtworzyć w domowej kuchni. Nie musimy się więc martwić tym, jeśli nasze umiejętności kulinarne nie pozwoliłyby nam na dostanie pracy w Nomie. Wystarczą dobre składniki i chęć do gotowania prostych i pysznych dań dla naszej rodziny i domowników. A gotowanie w domu jest przecież gwarancją zachowania zdrowia.

Co wyróżnia kuchnię skandynawską?

Ma ona swoje typowe techniki jak marynowanie czy peklowanie, wykorzystuje dużo dziko rosnących roślin jak bez czarny, mirabelki czy mniszek i więcej surowych produktów niż np. w kuchni francuskiej. Skandynawowie starają się używać ekologicznych, sezonowych składników. Żeby gotować etycznie ograniczają marnowanie żywności i kupowanie ryb z gatunków zagrożonych wyginięciem, ale mają za to sporo rodzimych owoców morza jak ikra taszy czy raczyńce. Gdzie tylko jest to możliwe używa się lokalnych składników. Po co im oliwa z oliwek, jeśli mają dobry olej rzepakowy tłoczony na zimno. Zamiast balsamico czy octu winnego można przecież użyć octu jabłkowego.

Ciekawy jest też manifest Nowej Kuchni Nordyckiej, w którym kucharze (w tym autor tej książki) deklarowali wierność takim wartościom jak czystość, świeżość, prostota, etyka i poszanowanie zwierząt, które będą jedzone, sezonowość, lokalność i zdrowe jedzenie.

Co bym ugotowała z tej książki?

Bardzo podobają historie opisujące pochodzenie tradycyjnych duńskich dań, ale wydają mi się one nieco zbyt ciężkie.

Dobrze wygląda za to sałatka ziemniaczana ze szparagami i krewetkami, zupa ze szparagów, pęczaku i twarogu, pory gotowane z anchois, pieczona rzepa ze szczawiem i miodem, wątróbka z grilla, czy marynowany śledź. Na deser będzie marmolada mirabelkowa i pudding z chleba z jabłkami,